Hayal Kutusu

                      PARKTAKİ AĞAÇ  Şehrin en eski ama en güzel çocuk parklarından birinde yaşıyordu. Park yapılmaya başlanır başlanmaz çevresi de düzenlenmiş, o ve diğer ağaç arkadaşları tıpkı rengârenk çiçekler gibi bir fide olarak toprağa dikilmişti. O günden bugüne koca bir ağaç olmuş, aylar, mevsimler ve yıllar birbirini kovalarken çok şey görmüş ve yaşamıştı. Bir zamanlar bu parkta oynayan çocukların kimisi anne baba olmuş, şimdi kendi çocuklarını bu parka getiriyorlardı. Yalnızca onlar mı? Bu semtin ve civarın sakinlerinden her yaşta insan parka gelir, güzel çiçeklerin, yeşil ağaçların, kuş cıvıltısı eşliğinde serinliğin tadını çıkarırlardı. Şehirlerdeki parklar oynamak isteyen çocukların, biraz nefeslenmek, biraz dinlenmek isteyen büyüklerin yerleriydi. Çocuklar oyuncaklarda oynarken, kocaman gövdesinden çıkan dallarının o yeşil serinliğine konmuş banklarda sohbet eden büyükleri dinlemeye doyamaz, hep birile...

  "Çocuklar Umuttur" üçleme 1                                 SİNCAPLAR Kocaman koyu yeşil ağaçların olduğu bir ormanın kuytusunda yaşayan küçük sincaplar o gün çok heyecanlıydılar. Şimdiye kadar tehlikelerden sakınmak için hep evlerinin civarında oynamışlar, ormanda gezintiye hiç çıkmamışlardı. Aslında bundan pek de şikâyetçi değillerdi; bulundukları yerde karınlarını doyurabiliyor, aralarında oyunlar kurup eğleniyorlardı. Ama şu büyüklerin çoğu kez gizli gizli konuşup hayıflandıkları, bazen telaşa kapıldıkları, giderek yaklaştığı söylenen şehri epey merak etmişlerdi. İşte o gün, büyük sincaplardan biri onları neredeyse ormanın bir diğer ucuna götürecek ve uzaktan şehri gösterecekti. Sabah erkenden büyük sincabın evinin önünde toplandılar. Orman serin ve sakindi. Yeni uyanan kuşların cıvıltısı, ağaç yapraklarının arasından sızan altın sarısı güneş ışıkları ve nemli toprağın mis kokusuyla hu...