Hayal Kutusu

                   BALKABAKLARI     Gökyüzünün berrak maviliğine değiyormuş gibi uzanıyordu çam ağaçları. Ve bu ulu ağaçların hemen dibindeki evin bahçe duvarı kenarına yığılmış onlarca balkabağı, kendi aralarında umutsuzca konuşuyorlardı. Uzaktan bakıldığında bile çöpe atılmak üzere oraya ayrıldıklarını anlamak mümkündü; yamuk yumuk şekilleri, zedelenmiş gövdeleriyle epeyce kötü görünüyorlardı. Çok mutsuz oldukları da her hallerinden belliydi. İçlerinden bir tanesi üstüne yığılmış arkadaşlarından güçlükle sıyrıldı. Sesini hepsine duyurabilecek bir yere geldiğinde konuşmaya başladı. “Arkadaşlar, hepimizin çok mutsuz olduğunu biliyorum. Hiçbirimiz böyle bir sonu hak etmedik”. ”Evet,” dedi bir başkası, “hem de hiç hak etmedik”. Öyle ya, küçük bir tohumdan bu hale gelinceye kadar pek çok hayal kurmuşlardı. Kendilerinden çeşit çeşit tatlı, yemek, çorba hatta ekmek bile yapılabildiğini biliyorlardı. Üstelik A,B,...

                      RÜYA  Genç adam masasının üstündeki dosyayı özenle çantasına yerleştirdi. Kendinden emin adımlarla ofisten çıkıp heyecanla beklendiğini bildiği köye gitmek üzere yola koyuldu. Kasaba meydanından bindiği minibüs hoplata zıplata yol alarak kasaba dışına çıktığında derin bir nefes aldı. Bu yeşilliği, yolun iki yanındaki zeytin ağaçlarını, mısır tarlalarını çok ama çok seviyordu. Toprak bereketti. Onun ailesi de çiftçiydi; tıpkı diğer dört kardeşi gibi bu bereketli topraklarda büyümüştü. Minibüsün penceresinden akan güzelim manzara onu çocukluğuna götürdü. Çivit mavisi okul önlüğü, bembeyaz yakası ve babasının şehirden aldığı çantası ile okula gidişini, çok sevdiği öğretmenini, arkadaşlarını, okul kütüphanesinden alıp okuduğu kitapları hatırladı. En çok da yaz tatilinde kitap okurdu. Okul kapanmadan bir liste yapar, o kitapları kütüphaneden alır, özen göstererek okur ve okullar açıldığında kütüphane...