Hayal Kutusu

                      PARKTAKİ AĞAÇ  Şehrin en eski ama en güzel çocuk parklarından birinde yaşıyordu. Park yapılmaya başlanır başlanmaz çevresi de düzenlenmiş, o ve diğer ağaç arkadaşları tıpkı rengârenk çiçekler gibi bir fide olarak toprağa dikilmişti. O günden bugüne koca bir ağaç olmuş, aylar, mevsimler ve yıllar birbirini kovalarken çok şey görmüş ve yaşamıştı. Bir zamanlar bu parkta oynayan çocukların kimisi anne baba olmuş, şimdi kendi çocuklarını bu parka getiriyorlardı. Yalnızca onlar mı? Bu semtin ve civarın sakinlerinden her yaşta insan parka gelir, güzel çiçeklerin, yeşil ağaçların, kuş cıvıltısı eşliğinde serinliğin tadını çıkarırlardı. Şehirlerdeki parklar oynamak isteyen çocukların, biraz nefeslenmek, biraz dinlenmek isteyen büyüklerin yerleriydi. Çocuklar oyuncaklarda oynarken, kocaman gövdesinden çıkan dallarının o yeşil serinliğine konmuş banklarda sohbet eden büyükleri dinlemeye doyamaz, hep birile...

                                                     KIRMIZI UÇURTMA Kıpkırmızı rengi, upuzun kuyruğuyla çok ama çok gösterişli bir uçurtmaydı. Yapıldığı malzemenin kalitesi ve usta bir elden çıkan işçiliği daha ilk bakışta belli oluyordu. Kendisine yönelen hayranlık dolu bakışlar nedeniyle tüm bunların farkında olan uçurtma, hep gökyüzünde olup sürekli uçmak istiyordu. Rüzgarı karşısına alıp kuyruğunu savurtarak gökyüzünde süzülmek sözcüklerle anlatılamayacak kadar güzeldi onun için. Yeryüzünü yukarıdan izlemek bambaşka bir duyguydu. Fakat bütün görebildikleri bağlı olduğu ipin uzunluğu kadardı. Zaman içinde bunlardan daha fazlasını görebilmeyi hayal etmeye başladı. Her gökyüzüne havalandığında kendini rüzgârın kucağına bırakır, çok uzaklara uçtuğunu gördüğü düşlere dalardı. Yine bir gün insanın içini coşturan bir bahar havasında uçmay...

                                                                        "Çocuklar Umuttur" üçleme 3                        KUŞLAR       Mevsimin yazdan güze döndüğü bir vakitte küçük bir gölün kıyısında bir grup beyaz kuş toplanmıştı. Hafiften esen rüzgârda sallanan sazların dibinde, kendi aralarında konuşuyorlardı. İçlerinde en yaşlı ve tecrübeli olan beyaz güvercin hararetle arkadaşlarına bir şeyler anlatıyordu. Onu dinleyen diğer kuşların da yüzlerine bakılınca canlarının epey sıkkın olduğu anlaşılıyordu.       Oysa bulundukları yer öyle güzeldi ki, küçük ve tertemiz gölün sularına düşen beyaz bulutların aksi, güze kucak açmış ağaçların sarı kızıl yaprakları ve gökyüzünün beyaz bulutların arasından parla...

                                                KİPKOP            Siyah beyaz uzun tüyleri olan tombik patili,yeşil gözlü,muhteşem kuyruklu çok güzel bir kediydi Kipkop..İki çocuklu mutlu bir ailenin kedisiydi.Evde ki herkesin gözbebeğiydi.Yumuşacık bir yatağı,süslü taslarında her zaman temiz suyu ve kuru maması vardı.İlk günden itibaren çocuklar kedi kumunu temizleme sorumluluğunu üstlenmişler ve bu görevlerini hiç aksatmamışlardı.Çocuklar okuldayken biraz pencereden bakınır,biraz yalanarak temizlenir bolca da uyuyarak zaman geçirirdi.Onlar okuldan döndükten sonra hep birlikte oyun oynarlardı.Kipkop’un en sevdiği oyun atılan kırmızı topunu yakalamaktı.Çoğu zaman anne yemek hazırlığındayken,işten dönen babaları da bu oyuna katılır,Kipkop yorgu...

KÜSKÜN ŞEFTALİ AĞACI İLE NEŞELİ IRMAK Küçük bir tepenin eteğinde, minik kıvrımlarıyla, şarkı söyler gibi akan neşeli bir ırmak vardı. Berrak sularına bakıldığında, içindeki irili ufaklı taşlar  birer sedef parçası gibi görünürdü. Çevresinde yaşayan hayvan dostlarıyla hem tertemiz suyunu hem de mutluluk veren neşesini paylaşırdı. Onu en çok üzen şey, tepeye yakın bir yerlerdeki kıyısında bulunan küskün şeftali ağacı idi. Ne yaparsa yapsın onu bir türlü mutlu edemezdi. Bu şeftali ağacını, civar köylerden birinde yaşayan bir dede ile torunu dikmişti. Her hafta ziyarete gelir, sevgi ile büyümesini beklerlerdi. Şeftali ağacı büyüyüp meyve verecek duruma geldiğinde bu ziyaretler azalmış bir süre sonrada bitmişti. O güne kadar gördüğü ilgiden çok mutlu olan ağaç, yalnız kalmış ve hayata küsmüştü. Ağacın dalları her geçen gün biraz daha eğilmiş, yaprakları iyice sararmıştı. Dallarına konarak şarkılar söyleyen minik kuşlar, gövdesine tırmanan sincaplar yanına uğramaz olmuşlardı. Her...